RSS  

                                                       سلام ! ! ! !

          عمر من غارت شد و غارتگر از من دور شد

                                من صبوری کردم و تاراجگر مغرور شد

                                            عمر من همراه با تکرار روز و شب گذشت

                                                            شمع فانوس جوانی دم به دم کم نور شد .

        میشه خدا روحس کرد ، تو لحظه های ساده

                                        تو اضطراب عشقو ، گناه بی اراده

                                                         بی عشق عمر آدم ، بی اعتقاد میره

                                                                           هفتاد سال عبادت ، یک شب به باد میره

         وقتی که عشق آخر ، تصمیمشو بگیره

                                          کاری نداره زوده ، یا حتی خیلی دیره

                                                           عاشق نباشه آدم ، حتی خدا غریبه اس

                                                                               از لحظه های حوا ، حوا میمونه و بس

                                        نترس اگه دل تو ، از خواب کهنه پاشه

                                         شاید خدا قصتو ، ازنو نوشته باشه

      قدر :

         شب نواختن بندگان ، موسم و میعاد آشتی جویان ، هنگام ناز عاشقان و راز محبان

         داعیان را اجابت است و سایلان را عطیت ،

                                       مجتهدان را معونت است و مطیعان را ثواب ،

                                                                  عاصیان را مغفرت است و محبان را کرامت . . .

         از دستها بوی مصحف آید و از زبانها بوی تسبیح

         مطیعان در طاعت افزایند و عاصیان از معصیت بازگردند

         تن ها در نماز ، دلها با نیاز ، جانها در راز . . .

          . . . و همان دم فرمان آید از حق جل جلاله ،

                                                     که امشب مقربان آسمان ، سلام حق به بندگان میرسانند

                        طاعات با تقصیر می پذیرند و معاصی بیشمار می آمرزند

        " نیکوست که قدرتمند باشی و پر توان ، اما نیکوتر آنست که دوستت بدارند . "

         یاد بگیریم و به یاد بیاریم چیزهای کوچیکی رو که می تونه زندگی همه ما رو تغییر بده .

         یاد بگیریم که التیام زخم روح به اندازه زخم جسم مهمه .

         یاد بگیریم که آدمی همون چیزی رو باور می کنه که پیوسته به خودش می گه .

         یاد بگیریم که ناتوانی از ماست نه از قدرت مسئله ای که پیش روی ما قرار داره .

         یاد بگیریم که حضورمون تغییر مثبتی در زندگی دیگران ایجاد کنه ، حتی با یه سلام صمیمانه .

         یاد بگیریم که هر چه اعمال و گفتار یکی ناخوشایندتر باشه به عشق بیشتری نیاز داره .

          . . . و یاد بگیریم

              بیشتر از آنکه به ساعت خود نگاه کنیم ، همدیگه رو ببینیم ،

                                                        شاید این آخرین لحظه دیدن من و تو باشه . . .

           مرگ از زندگي پرسيد :

                           چيست كه باعث مي شود تو شيرين و من تلخ جلوه كنم ؟ ؟ ؟ ؟ ؟

           زندگي لبخندي زد و گفت :

                           دروغي كه در من نهفته است و حقيقتي كه تو در وجودت داري ! ! ! ! . . .

        بوي باران ، بوي سبزه ، بوي خاك

                                      شاخه هاي شسته ، باران خورده ، پاك

                                                                              آسمان آبي و ابر سپيد

                                                                                                        برگهاي سبز بيد

                          عطر نرگس ، رقص باد         

                                               نغمه شوق پرستوهاي شاد

                                                                     خلوت گرم كبوترهاي مست

                                             نرم نرمك ميرسد اينك بهار

                                               خوش به حال روزگار . . .

            خوش به حال چشمه ها و دشتها

                              خوش به حال دانه ها و سبزه ها

                                             خوش به حال غنچه هاي نيمه باز

                                                         خوش به حال دختر ميخك كه ميخندد به ناز

                                                                                 خوش به حال جام لبريز از شراب

                                                                                                         خوش به حال آفتاب . . .

               اي دل من ، گر چه در اين روزگار

                                             جامه رنگين نمي پوشي به كام

                                                                         باده رنگين نمي بيني به جام

                                     اي دريغ از تو ، اگر چون گل نرقصي با نسيم

                                        اي دريغ از ما ، اگر كامي نگيريم از بهار

                                                نرم نرمك ميرسد اينك بهار

                                                    خوش به حال روزگار . . .